ماه عزیزی از ما گذشت. گذشت و ما ماندیم خالی آغوش مهربان این ماه. ماهی که آسمانش تا چند وجبی زمین میرسید. انگار صمیمیتر، انگار از نزدیکتر میشد با خدا درد دل کرد (+) ما ماندیم عریان از پناه این ماه

هر بار که میخندی زمین ما در آسمان کهکشانهای خیلی دور انگار که ستارهای روشن چشمک میزند